در این قسمت از نشست‌های نقد کتاب در شهرکتاب، به سراغ یکی از متفاوت‌ترین رمان‌های تاریخی سال‌های اخیر رفته‌ایم. رمان «دیده‌ور» (الحدقی) نوشته احمد فال‌الدین، نویسنده موریتانیایی، که به زندگی پرفراز و نشیب جاحظ، فیلسوف و ادیب بزرگ بصره می‌پردازد. جاحظ که به دلیل چشمان برآمده‌اش به این نام ملقب بود، کسی بود که ادبیات را از برج‌ عاج‌نشینی نجات داد و به میان مردم برد. در این نشست، نویسنده اثر به همراه مهدی فیروزان و مترجم اثر، به کالبدشکافی این شخصیت استثنایی و نسبت قدرت و دانش در عصر عباسی پرداخته‌اند.

آنچه در این گفتگو می‌شنوید:

احمد فال‌الدین: چرا جاحظ نماد «عصر طلایی» تمدن اسلامی است؟

مهدی فیروزان: تحلیل تنهاییِ فیلسوف در میان دربار و بازار.

جامعه‌شناسی خیابانی: جاحظ چگونه از نانواها و زارعان، معرفت استخراج می‌کرد؟

مرز واقعیت و خیال: چند درصد از این رمان، تاریخِ واقعی است؟

پیش‌درآمدی بر اثر بعدی: مژده انتشار رمان زندگی «امام محمد غزالی».